على رفيعى
179
تاريخ زندگانى امام صادق (ع) (فارسى)
خداوند مرا در ( پاداش ) ريختن اين خونها ( ى ناپاك ) شريك گرداند . سپس فرمود : « مَضى وَ اللَّهِ زَيْدٌ عَمّى وَ اصْحابُهُ شُهَداءَ مِثْلُ ما مَضى عَلَيْهِ عَلِىُّ بْنُ ابى طالِبٍ وَ اصْحابُهُ » « 1 » سوگند به خدا ، عمويم زيد و يارانش راه شهيدان حق را پيمودند آنسان كه على بن ابى طالب و يارانش رفتند ! * عبدالرّحمان بن سيّابه مىگويد : امام صادق ( ع ) مقدارى پول به من داد و امر كرد تا در ميان خانوادههايى كه مردانشان در جريان قيام عمويش زيد به شهادت رسيده بودند تقسيم كنم . « 2 » با تأمّل در اين روايات و دهها روايات ديگر كه در تجليل از مقام شامخ زيد و شخصيت والاى او ، و نيز قيام و نهضتش وارد شده است ، هيچ گونه جاى ترديدى باقى نمىماند كه قيام وى مورد رضايت و تأييد امامان از جمله امام صادق ( ع ) بوده است . 3 - تصريح فقهاى شيعه : بسيارى از فقهاى بزرگ شيعه بر مأذون بودن زيد از امام صادق ( ع ) تصريح كردهاند كه در ذيل به نظريه بعضى از آنان اشاره مىكنيم . شهيد اول : « . . . اوْجازَ انْ يَكُونَ خُرُوجُهُمْ بِاذْنِ امامٍ واجِبِ الطَّاعَةِ كَخُرُوجِ زَيْدِ بْنِ عَلِىٍّ » « 3 » يا آنكه روا باشد كه قيام آنان به اجازه پيشواى واجب الطّاعة باشد مانند قيام زيد بن على ( كه چنين بود ) . علّامه مامقانى : « انّى اعْتَبِرُ زَيْداً ثِقَةً وَ اخبارَهُ صِحاحاً اصْطِلاحاً بَعْدَ كَوْنِ خُرُوجِه بِاذْنِ الصَّادِقِ عَلَيْهِ السَّلامُ » « 4 »
--> ( 1 ) - بحار الانوار ، ج 46 ، ص 171 . ( 2 ) - بحار الانوار ، ج 46 ، ص 194 . ( 3 ) - قواعد ، باب الامر بالمعروف و النهى عن المنكر ، ص 282 . ( 4 ) - تنقيح المقال ، ج 1 ، ص 469 .